2008
FriendFeed: Türkiye'nin kendine ev yaptığı yer
Amerika'da kimsenin pek kullanmadığı bir servis, burada koca bir topluluğa dönüştü. Sonra satıldı ve kapandı.
Dünyanın geri kalanı için küçük bir deneme ürünüydü. Türkiye için yıllarca ana mekân oldu.
Nasıl oldu
FriendFeed 2007'de çıktı: başka servislerdeki paylaşımlarını tek akışta toplayan bir araç. Teknik olarak zekice, duygusal olarak soğuk.
Sonra Türkiye keşfetti ve aracı amacının dışında kullanmaya başladı. Kimse "akış toplamak" için girmiyordu. Sohbet etmek için giriyordu.
Her paylaşımın altında uzayan yorum zincirleri vardı. İnsanlar birbirini tanıyordu. İçeride takma adlar, şakalar, kavgalar, ayrılıklar, evlilikler oldu.
Bir servisin yapıcılarının tasarlamadığı şeye dönüşmesi — internette en çok sevdiğim olay budur.
Yorumun merkezde olması
Bugünün sosyal ağlarında paylaşım merkezdedir, yorum kenardadır. Açmazsan görmezsin.
FriendFeed'de tersiydi: yorumlar paylaşımın hemen altında, açıkta, akışın içinde dururdu. Biri yorum yazdıkça paylaşım yukarı çıkardı.
Bu küçük tasarım kararı her şeyi belirledi. Çünkü neyin yukarı çıkacağına karar veren şey, o mecrada neyin değerli olduğunu belirler.
Orada değerli olan şey konuşmaydı. Bugünkülerde değerli olan şey etkileşim — aynı şey değil.
Satış ve sessizlik
2009'da Facebook şirketi satın aldı. Geliştirme durdu ama servis açık kaldı ve topluluk yıllarca orada yaşamaya devam etti — kapanmayacağına inanarak.
2015'te kapandı.
Kapanırken Türkiye'den binlerce insan veda yazısı yazdı. Çoğu birbirini hiç görmemişti.
Ders
Bir platforma ne kadar yerleşirsen yerleş, o ev senin değil. Kirasını ödemiyorsun ama kapıyı da sen kilitlemiyorsun.
Bu site elle yazılmış metin dosyalarından oluşuyor ve bir git deposunda duruyor. Sebebi tam olarak budur.
// paylaş
// hatıra defteri
Sen ne hatırlıyorsun?
Burası yorum alanı değil. Bu yazıyı okurken aklına gelen kendi hatıranı bırak — bir isim, bir akşam, bir ayrıntı. Arşiv ortak hafızayla büyüyor.
Defter henüz boş. İlk hatırayı sen bırak.