Winamp'ın sonu: llama nihayet durdu

Arşivde 2002 tarihli bir yazı var: llama'nın hakkından gelen program.

Kasım 2013'te kapatılacağı duyuruldu.

Tepki

Tuhaf bir şey oldu: haberin üzerine indirme sayıları fırladı.

İnsanlar yıllardır kullanmadıkları bir programı, kapanacağını duyunca indirdi. Kurdular, birkaç şarkı çaldılar, kapattılar.

Kullanmak için değildi. Veda etmek içindi.

Sonrasında program el değiştirdi, teknik olarak tamamen ölmedi. Ama o gün herkes için bitmişti.

Neden bu kadar dokundu

Çünkü Winamp, müziğin sana ait olduğu dönemin simgesiydi.

Dosyaları sen toplardın. Listeyi sen yapardın. Çalma sırasını sen belirlerdin. Kaplamayı sen seçerdin — arşivde onun da yazısı var.

2013'te müzik artık akıştan geliyordu. Dosya yoktu, klasör yoktu, sahiplik yoktu. Abonelik vardı.

İyi oldu mu? Erişim açısından kesinlikle. Her şarkı, her an, cepte.

Ama bir koleksiyonun sahibi olmakla bir kataloğa erişim hakkı kiralamak arasında fark var. Birincisinde senin olan bir şey vardı.

Kaplamalar

O programın en sevdiğim yanı teknik değildi: insanlar ona kendi görünümünü yapıyordu.

Binlerce kaplama vardı, hepsi gönüllü işti, hiçbiri para kazanmıyordu. İnsanlar bir müzik çaları güzelleştirmek için haftalarca uğraşıyordu.

Bugünün uygulamalarında bu yok. Hepsi aynı görünüyor ve değiştiremiyorsun.

Kişiselleştirme sözü verildi, tema seçeneği verildi. Aynı şey değil.

Ses

Bu sitede o sesi duyabilirsin. Sentezle yeniden üretildi, orijinal kayıt değil — telif gereği.

Ama yeter. O üç saniye hatırlatmaya yetiyor.